حفاظت و نگهداری از مجموعه فیلم ها در مراکز آرشیوی

حفاظت و نگهداری از مجموعه فیلم ها در مراکز آرشیوی
1 1 vote
حفاظت و نگهداری از مجموعه فیلم ها در مراکز آرشیویReviewed by علیرضا عبودیت on Jan 2Rating: 3.0حفاظت و نگهداری از مجموعه فیلم ها در مراکز آرشیویفیلم های قدیمی از جمله میراث ارزشمندی هستند که در زمان های مختلف می توانند با اهداف مختلفی مورد استفاده قرار بگیرند. در این یادداشت ابتدا نگاهی به ساختار فیلم ها داریم و سپس نکاتی برای شغل مدیریت و حفاظت و نگهداری از آنها در آرشیوها را مطرح می کنیم. با ما همراه باشید.

فیلم های قدیمی از جمله میراث ارزشمندی هستند که در زمان های مختلف می توانند با اهداف مختلفی مورد استفاده قرار بگیرند. مثلا برای تأیید اتفاقی که در گذشته افتاده می توان از فیلم مستند آن اتفاق بهره برد یا برای انجام یک پژوهش تاریخی شاید لازم باشد تا علاوه بر سایر مواد اطلاعاتی از فیلم ها هم استفاده کرد. هم اینها مستلزم رعایت اصولی در کار آرشیو ها و موزه ها برای حفظ این فیلم هاست تا بتوانند به نحو مطلوبی مورد استفاده قرار بگیرند. در این یادداشت ابتدا نگاهی به ساختار فیلم ها داریم و سپس نکاتی برای حفاظت و نگهداری از آنها را مطرح می کنیم. با ما همراه باشید.

آرشیویست ها، کلکسیونر ها یا حتی صاحبان مجموعه فیلم های قدیمی با اتخاذ چند راهکار مناسب می توانند از مجموعه خود مراقبت کنند. مجموعه فیلم های قدیمی که عمدتا بر پایه نیترات یا استات هستند علی رغم تفاوت های شیمیایی که با همدیگر دارند، هر دو از غفلت و بی توجهی صدمه می بینند و باید قبل از اینکه محتوای ارزشمند آنها از دست برود نسبت به حفظ آنها اقدامات مناسبی انجام بگیرد.

فیلم های بر پایه نیترات با عناوین مختلفی مثل نیتروسلولز و سلولوید شناخته می شوند در حالیکه فیلم های بر پایه استات عمدتا به نام فیلم های ایمن نامیده می شوند. همچنین ماده دیگری به اسم پلی استر نیز سال های زیادی است که برای تولید فیلم مورد استفاده قرار می گیرد.

مراقبت از فیلم های نیتراته

اکثر فیلم هایی که در فاصله سال های 1800 تا 1950 میلادی ساخته شده اند بر پایه نیترات هستند. نیترات این قابلیت را دارد تا ترکیب های شگفت انگیزی از نور و سایه به همراه نوعی از سیالیت ایجاد کند که تاکنون در هیچ ماده دیگری تکرار نشده است. اما متاسفانه نیترات در معرض فساد و زوال قرار دارد.

حتما بخوانید  معرفی کتاب خدمت عالی به مشتری

عواملی مثل گرما و رطوبت می توانند باعث تحلیل رفتن فیلم های نیتراته شوند.

زمانی که این فیلم ها دچار شکستگی شوند گازهایی را از خود متصاعد می کنند که باعث زردی، نرمی و اکسید شدن فیلم می شود.

این گازها عناصر سمی و اکسیده ای هستند که در صورت نشت از قوطی های نگهداری فیلم می توانند به مجموعه فیلم های استاته یا پلی استر همجوار حمله کنند.

خطرناک ترین خاصیت فیلم های بر پایه نیترات قابلیت اشتعال سریع آنها است. این فیلم ها اگر دچار حریق شوند تا زمانی که به طور کامل نسوزند امکان خاموش کردن آنها وجود ندارد و همین ویژگی باعث شد تا در چند مورد آتش سوزی در سالن های سینمایی در قرن گذشته تعدادی از انسان های بیگناه از بین بروند. تولیدکنندگان فیلم که از ترس و نگرانی مردم نسبت به فیلم های نیتراته آگاه بودند گونه ای جدید از فیلم ها را معرفی کردند که استاته یا امن نامیده می شدند.

چگونگی تعیین نیتراته بودن یک فیلم

سن: اگر فیلمی که در مجموعه دارید 35 میلی متری است و قبل از سال 1950 تهیه شده است به احتمال زیاد نیتراته است.

شکل و شمایل ظاهری: فیلم هایی که پودر قهوه ای رنگی از آنها خارج شده یا آثار زردرنگ زنگ زدگی بر روی قوطی آنها نمایان شده است نیتراته هستند. علاوه بر این فیلم های که لیز و لزج هستند یا حباب های کوچکی در آنها شکل گرفته نیز نیتراته هستند.

بو: از فیلم های نیتراته بوی تند، زننده و اکسید شده استشمام می شود.

لبه های فیلم: فیلم هایی که برچسب نیتراته بر روی آنها زده شده قطعا برپایه نیترات هستند و البته فیلم هایی که هیچ برچسبی هم ندارند می توانند بر پایه نیترات باشند اما فیلم هایی که با برچسب ایمن متمایز شده اند فیلم های استاته هستند.

بررسی در آزمایشگاه: تست های آزمایشگاهی هم ابزار مناسبی برای تعیین فساد یک فیلم نیتراته هستند.

حتما بخوانید  دسترسی به خدمات امانت ویدیو در کتابخانه های دانشگاهی

با این تفاسیر کاملا مشخص است که مسئولیت مدیریت مجموعه فیلم های نیتراته باید به آرشیویست های متخصص واگذار شوند که دانش کافی درباره نمایش، ذخیره سازی و نقل و انتقال این فیلم ها در اختیار دارند.

مراقبت از فیلم های استاته

این دسته از فیلم ها اگرچه به سرعت قابل اشتعال نیستند اما ممکن است در چنگال یک واکنش شیمیایی به نام سندرم سرکه قرار بگیرند که باعث پوسیدگی آنها می شود و متاسفانه هنگامی که این واکنش آغاز شود به سختی قابل توقف است.

رطوبت، دمای بالا، اسیدها و سایر عوامل شیمیایی و محیطی عمر فیلم های استاته را کاهش می دهند.

اما در صورت نگهداری مناسب و اصولی حداقل فرایند تخریب فیلم به کندی صورت می گیرد یا فقط بخش هایی از فیلم مورد حمله قرار می گیرند. با استفاده از مواد شیمیایی خاصی در هنگام ذخیره سازی این فیلم ها می توان از انتشار گازهای آزاد شده به همه مناطق فیلم اجتناب کرد. در صورت لزوم می توان این مواد شیمیایی را در زمان های متفاوت مورد نظارت قرار داد تا اگر لازم بود آنها را تعویض کرد.

ملاحظاتی درباره ذخیره و نگهداری از مجموعه فیلم

صرفا فراهم کردن یک مخزن ایده آل از لحاظ حضور عوامل شیمیایی برای فیلم ها به معنی ضمانت دوام این مجموعه نخواهد بود بلکه خود فیلم ها هر کدام به طور جداگانه باید از شرایط مناسبی برخوردار باشند و به عبارت دیگر دلیلی برای نگهداری یک فیلم خراب شده در یک مخزن ایده آل وجود ندارد.

تهیه نسخه های پشتیبان از فیلم ها در کنار نگهداری و مراقبت از نسخه های اصلی یکی دیگر از نکاتی است که باید مورد توجه آرشیویست ها قرار بگیرد.

در نهایت فراهم کردن نقاط دسترسی به مجموعه های با ارزش فیلم در کنار حفظ ماهیت فیزیکی آنها نیز ارزشمند است. در این رابطه لازم است تا با انتخاب استانداردهای فراداده ای لازم و پیروی از قواعد روزآمد فهرستنویسی به امر سازماندهی فیلم ها پرداخته شود.

حفاظت و نگهداری از مجموعه فیلم ها در مراکز آرشیوی
1 1 vote

دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگذاری
Read more:
ساخت رزومه در رزومه ساز حرفه ای ATBOX
لذت داشتن یک رزومه حرفه ای را با ATBOX بچشید

اگر پست های قبلی ما رو خوانده باشید، حتما متوجه شدید که چندبار به موضوع رزومه پرداختیم. امروز تصمیم گرفتیم...

Close